Budapeszt - Most łańcuchowy
Kiedy wjeżdżamy do Budapesztu, podziwiamy Dunaj lub spoglądamy na Budapeszt ze Wzgórza Zamkowego, trudno przeoczyć najbardziej charakterystyczny element budapesztańskiej panoramy – Most łańcuchowy, zwany także Mostem Széchenyi’ego – od nazwiska hrabiego István Széchenyi’ego, który dał pomysł budowy mostu przy finansowej pomocy György Sina. Széchenyi przeżył zresztą chwilę grozy – gdy zawieszano łańcuch, hrabia podziwiał akcję z pływającego rusztowania, na które spadł łańcuch zerwany podczas wyciągania go. Na szczęście Széchenyi wyszedł cało z wypadku. Niestety gotowego mostu nie mógł już odwiedzić – w chwili jego otwarcia hrabia leczył się w zakładzie neurologicznym w Döbling.
Budowano go dziesięć lat od 1839 roku, a zaprojektował go angielski inżynier i architekt William Tierney Clark. Most w Budapeszcie jest większą wersją mostu, który Clark wybudował w Matlow, w Anglii. Samej budowy podjął się natomiast szkocki inżynier Adam Clark (zbieżność nazwisk przypadkowa).
Oddany do użytku w 1849 roku most był pierwszą tego typu stałą budowlą, łączącą dwie części węgierskiej stolicy. Wtedy mając 380 metry długości był najdłuższym mostem na świecie. Rozpiętość przęseł mostu wynosi 230 metry, a całkowita szerokość - 14,5 m (w tym 6,45 m jezdni i ponad 2 metry chodnika).
Pary lwów postawione u jego wejścia zostały w 1852. Turyści przekazują sobie legendę, która mówi, że jeśli lwy zaryczą, jeśli przejdzie obok nich prawdziwa dziewica, co jest oczywiście jedynie zabawną dla przyjezdnych opowieścią. Inna legenda podaje, że gdy twórca lwów zorientował się, że nie mają one języków, ze wstydu skoczył do Dunaju. W rzeczywistości lwy mają języki, lecz niewidoczne ze standardowego punktu widzenia (są postawione ok. 3 metry nad głowami przechodniów), a rzeźbiarz - János Marschalkó, twórca rzeźb w Węgierskiej Akademii Nauk, Vigadó i kąpielisku Rudas - żył do 1890 roku.
W latach 1913-1915 roku stalowa konstrukcja mostu przeszła całkowitą renowację, ponieważ ruch na moście się wzmógł i konieczne było umocnienie budowli. Warto zaznaczyć, że nie zmieniono wtedy ogólnego wyglądu mostu, w związku z czym podziwiamy go w postaci niemal identycznej z pierwotną – co dość istotne, zważywszy na jego architektoniczne piękno. Później, w czasie II wojny światowej most został zniszczony. Decyzję o odbudownie podjęto w 1947 roku, a sfinalizowano ją 20 listopada 1949 roku.
Nazwiskiem budowniczego nazwano plac przy jednym końcu mostu (między mostem a tunelem pod zamkiem królewskim po stronie Budy), przy drugim natomiast znajduje się plac Roosevelta. Most oświetlono po raz pierwszy w 1937 z okazji wizyty Victora Emmanuela III.
Dziś, most łączący w swoim wyglądzie klasyczne piękno i nowoczesność, stanowi nie tylko znak rozpoznawczy Budapesztu, ale w ogóle jeden z piękniejszych zabytków europejskich. Jesto to główny obiekt fotografii turystów i profesjonalnych artystów, a niedawno „wystąpił” nawet w filmie „I Spy”.
Jest otwarty do zwiedzania dla pieszych, dlatego trudno odmówić sobie spaceru po moście w drodze ze starej części Budapesztu na nową, szczególnie że w pobliżu obu wyjść z mostu znajdziemy sporo knajpek i restauracji z widokiem na Dunaj czy Wzgórze Zamkowe. [Dodatkowo, po obu stronach Dunaju czeka na nas bogata oferta tanich noclegów, które w takim otoczeniu zapewniają znakomitą atrakcję.]
Zwiedzając zabytki Budapesztu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Budapeszcie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnię.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Budapeszt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Hotels-Base.com :: października.09.2008 :: Turystyka na świecie, Bazy noclegowe :: No Comments »
Ustka już dobrych kilka lat temu przestała być cichym i spokojnym nadmorskim kurortem. W sezonie letnim miesce to tętni życiem. Ludzie wysypują się z każdej ulicy, a na plaży wschodniej troszkę się nachodzimy zanim w końcu ulokujemy swój ręczniczek na cudownym, złoto-żółtym piastku. 
Wypoczynek w Pobierowie z pewnością zapamiętamy na długie lata – spokojne otoczenie, pięknie pachnący sosnowy las, w którym odbywać można piesze wędrówki a także wieczorne zabawy urozmaicone koncertami różnych znanych gwiazd. Dużo tu kameralnych barów, restauracji i pubów, zatem po całym dniu plażowania i kąpieli w morzu, damy tu upust swoim towarzyskim potrzebom.